(Recreatief) vissen

“Ach, daar voelen die vissen niks van!” Dat is een antwoord dat menig visser je geeft op de vraag of ze het niet zielig vinden, al die haken in de lippen van weerloze vissen. Of ze dat zeggen, omdat ze het echt geloven, of als excuus om door te gaan met hun sport of hobby, zullen we nooit weten.

De vader en zijn zoon aan de waterkant hebben ongetwijfeld niet voor ogen om vissen pijn te gaan doen. Ze zitten daar voor het samenzijn, voor het plezier, voor de sport, voor de natuurbeleving. Toch leer je in wezen een kind door te gaan vissen dat je dieren mag gebruiken voor je eigen gerief. En ook al bestaat er geen intentie de vissen kwaad te doen, dat betekent niet dat het ook niet gebeurt.

Ja, vissen voelen pijn

Want, vissen hebben natuurlijk wel gevoel. Waarom niet, zou je bijna vragen. Het is een dier. Een levend wezen. Waarom zou een vis niets voelen van een scherp voorwerp in zijn mond? Waarom zou een vis niet bang zijn als hij aan een haak en draad uit zijn vertrouwde omgeving wordt gehengeld?

Om dat voor eens en voor altijd te bewijzen hebben Prof. F.J. Verheijen en Dr. R.J.A. Buwalda van de Rijksuniversiteit Utrecht onderzoek gedaan naar pijngevoelens bij vissen. In 1987 al werd de uitslag van dit onderzoek bekend gemaakt: vissen kunnen wel degelijk pijn en ook angst ervaren. Het is ook heel logisch. Het zijn gewervelde dieren, net als zeezoogdieren en net als de mens. Ondanks dit wetenschappelijk bewijs, wordt er nog steeds beweerd dat vissen niks voelen. Het is ook makkelijker om je ogen ervoor te sluiten dan te stoppen met iets wat je lief is, ongeacht de gevolgen, zo lijkt het.

Redelijk doel?

In de Gezondheids- en Welzijnswet voor Dieren staat in het eerste lid van artikel 36: “Het is verboden om zonder redelijk doel, of met overschrijding van hetgeen ter bereiking van zodanig doel toelaatbaar is, bij een dier pijn of letsel te veroorzaken dan wel de gezondheid of het welzijn van een dier te benadelen.” Als we die wet zouden naleven zoals beschreven, en de resultaten van eerder genoemd wetenschappelijk onderzoek erbij nemen, kunnen we het sport- en recreatief vissen per direct verbannen. Want hoe is vol te houden dat het aan de haak slaan van een vis redelijk belang is voor de mens, waarvoor het belang van de vis dus ondergeschikt is?

Vissenleed

Een middagje gezellig vissen is dus alleen gezellig voor een mens, maar niet voor een vis. Ook niet als men de vis daarna teruggooit in het water. De vis heeft immers de pijn, angst en stress ervaren.

Het haken en onthaken van de vis gaat veelal gepaard met het ernstig verwonden van de vis. Vissen die in leefnetten worden gehouden zijn bang en ervaren stress in die afgesloten omgeving. Een ander veelvoorkomend probleem is dat mensen zich niet realiseren dat je vissen niet met droge handen moet pakken. De beschermende slijmlaag kleeft dan aan de mensenhand, waardoor als het ware de huid van het dier wordt afgescheurd. Ook weten veel vissers niet hoe je een vis vakkundig moet doden met alle nare gevolgen van dien. Daarnaast komt het regelmatig voor dat de dieren na het terugzetten alsnog sterven aan hun verwondingen.

Afgezien van de pijn en stress die veroorzaakt wordt bij vissen, hebben ook andere (water)dieren last van de hengelsport. Vogels slikken losslingerende haakjes in en overleven die ellende vaak niet. Andere dieren raken verstrikt in de vislijnen en kunnen zo een langzame en zeer pijnlijke dood sterven.

Kies daarom liever voor een andere manier om samen van de natuur te genieten.