Oesters en mosselen

Oesters en mosselen zijn ongewervelde dieren. Dat betekent dat ze geen wervelkolom hebben. Daarnaast zijn deze dieren anders gestructureerd en beschikken ze over kleinere hersenen dan gewervelde dieren zoals zoogdieren, vissen en vogels. Oesters worden vaak gezien als een delicatesse.

Er is relatief weinig bekend over oesters en mosselen. Gemakshalve nemen mensen daarom vaak aan dat ze geen pijn voelen. Datzelfde gold overigens voor veel andere diersoorten, zoals bijvoorbeeld vissen, totdat het tegendeel bewezen werd. Het gevolg hiervan is helaas dat er met deze dieren meestal ook alles behalve zachtzinnig wordt omgesprongen.

Zo worden mosselen en oesters meestal levend gekookt. De dieren worden ook wel rauw gegeten. Ze worden daarbij levend losgesneden uit hun schep. Daarna zijn ze meestal ook niet meteen dood waardoor ze doorgaans levend worden gegeten.

Uit onderzoek is gebleken dat we zeker niet klakkeloos mogen aannemen dat bij ongewervelde dieren geen sprake is van gevoel, pijnbeleving, bewustzijn, leervermogen en geheugen. Zo werd in een publicatie van G. Fiorito uit 1986 al vastgesteld dat gewervelde en ongewervelde dieren, bijvoorbeeld met vluchtgedrag, overeenkomstig reageerden op negatieve prikkels. Ook bleken in de ongewervelde dieren opiumachtige stoffen aanwezig. Dat is kenmerkend voor het beschikken over een pijnsysteem (in de mens zorgen opioïden ervoor dat pijn wordt verzacht of weggenomen). In 2012 borduurden vooraanstaande hersenwetenschappers voort op deze gedachte in de Cambridge Declaration on Consciousness door te verklaren dat bewustzijn, gevoel en pijnbeleving niet voorbehouden zijn aan de mens, maar ook voorkomen bij dieren, zowel gewerveld als ongewerveld.

Als consument is het belangrijk met dit alles rekening te houden. Durf jezelf af te vragen of het levend koken en/of levend opensnijden en eten van deze dieren nu wel zo diervriendelijk is. Uiteraard adviseren wij je het eten ervan liever te vermijden.