Schapenwol

In ons land worden bijna alle schapen gehouden voor hun vlees. De wol van deze dieren is over het algemeen niet geschikt voor kleding. Zo’n 80% van alle wol die in onze winkels ligt, komt van schapen uit Australië. Met het dierenwelzijn in de schapenhouderij van Australië is het helaas jammerlijk gesteld.

Maden

Het merino-schaap is de meest gehouden soort in Australië. Merino-schapen komen van nature helemaal niet in Australië voor. Deze dieren zijn dan ook niet ingesteld op het hete klimaat aldaar. Tegelijkertijd zijn de dieren wel erop doorgefokt om extreem veel wol te ‘produceren’. Je kunt je vast wel voorstellen dat dit in combinatie met de hitte voor grote welzijnsproblemen zorgt. Vliegen – de zogenaamde blow fly die nu juist wél van nature in Australië voorkomt – zien bovendien hun kans schoon om eitjes te leggen in de diepe, hete wolplooien rondom de anus van de schapen. De maden die daaruit voortkomen, krioelen over de huid van de dieren. De maden kunnen zo zelfs letterlijk een schaap dood eten.

Verminkingen

Om dit te voorkomen, passen boeren sinds de jaren 30 op grote schaal mulesing toe. De huid rond de anus van de lammetjes wordt daarbij verwijderd, zodat er op het litteken geen wol meer kan groeien. Mulesing vindt plaats onder gruwelijke omstandigheden. De lammetjes worden ondersteboven aan rekken gehangen met hun poten bijv. tussen stalen buizen geklemd. Daarna worden hele happen huid – zonder verdoving ! – weggesneden. Dit gaat uiteraard gepaard met veel pijn, angst en stress voor de dieren. Overigens worden al bij lammetjes van 2 á 3 weken oud zonder verdoving de staarten geamputeerd en worden bokjes zonder verdoving gecastreerd. Bij biologische schapenwol vindt overigens geen castreren, afknippen van staarten of mulesing plaats.

Hardhandige scheerbeurten

Scheren moet vooral snel gebeuren. De meeste scheerders worden namelijk betaald per geschoren dier. In de snelheid wordt er regelmatig ruw met de dieren omgegaan. Maar al te vaak worden de schapen op de grond gesmeten en houden ze aan het scheren nare verwondingen over.

Je eindigt altijd op de slachtbank

Oude en overbodige schapen eindigen op de slachtbank. Het transport naar het slachthuis gaat er alles behalve diervriendelijk aan toe. Dieren worden regelmatig geschopt en geslagen en aan hun oren en poten de vrachtwagens in gesleurd. Miljoenen dieren worden bovendien jaarlijks levend vanuit Australië naar het Midden-Oosten en Noord-Afrika verscheept, omdat slachten daar goedkoper is. Het transport over land en zee kan weken duren en gebeurt onder deplorabele omstandigheden. Al die tijd staan de dieren opeengepakt in overvolle containerschepen, onbeschermd tegen weersomstandigheden. Manke dieren worden gemakkelijk omver gelopen. Vaak lukt het hen daarna niet meer overeind te komen vanwege de ontlasting waarmee de vloeren zijn besmeurd. Veel dieren worden ziek of overlijden voordat ze bij het slachthuis aankomen.

Eenmaal bij het slachthuis, wordt het er niet beter op. Schapen worden in deze landen meestal niet verdoofd voor de slacht. Dit betekent dat de dieren volledig bij bewustzijn zijn wanneer hun keel wordt doorgesneden. Meer dan eens zijn de dieren zelfs nog bij bewustzijn wanneer hun ledematen worden afgesneden.

Uggs

De populaire en felbegeerde Uggs zijn waarschijnlijk het omstreden – maar natuurlijk niet het enige – voorbeeld van een product dat is gemaakt van wol en leer uit deze uiterst dieronvriendelijke Australische schapenhouderij. We hopen dan ook dat je na het lezen van dit verhaal Uggs snel van je verlanglijstje zult schrappen.

Nog niet overtuigd?

Via de button hieronder kun je een film van Peta bekijken waarin zangeres Pink je met eigen ogen laat zien hoe het er in de Australische schapenhouderij aan toe gaat. Let op: zeer schokkende beelden! Heeft de tekst hierboven je al overtuigd om op te passen met het kopen van wol? Dan kun je deze film misschien beter overslaan.

LET OP! ZEER SCHOKKENDE BEELDEN!